زخجى » بر ساحل دجله بودند ، در پاسخ سؤال او كه : شيعيان شما مدّعى هستند كه شما وزن آنچه را در دجله هست ، مىدانيد ، به همين مطلب اشاره مىفرمايند و اظهار مىدارند : آيا خداوند قادر است علم به اين مسأله را به پشه بدهد يا نه ؟ « عمر » مىگويد : آرى ! حضرت مىفرمايند : من در نزد خداى تعالى از پشه و بسيارى از مخلوقاتش گرامىترم . « 1 » نيز هنگامى كه امام عليه الصلاة و السلام دربارهء موضوع ماهانهء زنانهء دختر « مأمون » - كه خلاف عادت پيش آمده بود - به « امّ جعفر » خبر دادند ، وى به امام عرض كرد : جز خداوند ، كسى علم غيب نمىداند ! حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام فرمودند : « و انا اعلمه من علم اللّه » « و من آن را از علم خداوند ، مىدانم . » « 2 » ترديد داشتن در وقوف ائمه عليه الصلاة و السلام نسبت به علم غيب ، يا منجر به وارد شناختن بخل در فيض پروردگار مىگردد و يا از جهت عدم قابليّت ايشان . بخل در بارگاه قدس الهى راه ندارد . از سوى ديگر نيز قرآن مىفرمايد : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 3 » « همانا خداوند اراده فرموده است كه ناپاكى را از شما اهل بيت دور سازد و به پاكيزگى ، طاهرتان گرداند . » بدين استناد ، براى آن ذوات مقدسه ، مانعى در اتّخاذ علم غيب نيست ، چرا كه آنان مشمول كرم الهى مىباشند و بدين واسطه بر كليّه امور اوّلين و آخرين و آنچه در آسمانها و زمين‌هاست ، مطّلع هستند . بطورى كه همهء اينها را پيش چشم و در قبضهء قدرت خود دارند . « 4 » بنابراين ، وقتى از حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام امورى كه عقل را متحيّر مىسازد ، سر مىزند - بدون آن كه درسى خوانده يا با عالمى همنشينى كرده باشد -

--> ( 1 ) - عيون المعجزات ، شيخ عبد الحسين بن عبد الوهاب ( از علماى قرن پنجم هجرى ) . ص 113 ( 2 ) - بحار الانوار ، ج 12 ، ص 129 . به نقل از مشارق الانوار . ( 3 ) - سورهء احزاب ، آيهء 33 . ( 4 ) - مختصر البصائر ، ص 101 ، به نقل از امام صادق عليه الصلاة و السلام .